Met moeite open ik mijn zware oogleden. Versuft, of liever gezegd volledig gedrogeerd, kijk ik om me heen. Mijn blik valt op het nachtkastje. Het lijkt wel een apothekerskast. Uitgestalde potjes met schroefdeksels. Daarin bontgekleurde capsules in zachtgeel, hardblauw, helderwit en oranjerood. Zuurstokroze pillen in doordrukstrips. Flesjes met pipetjes. Inhalatiediscussen. Sachets met poeders. Een tuitbeker met water.
In een helder moment denk ik terug aan mijn jeugd. Zeker weten dat mijn nachtkastje er toen heel anders uitzag. Een grote porseleinen theepot met daarin brandneteltoppen. Goed voor de bloedzuivering. Bij keelpijn hielp een mengsel van gemberwortel en kruidnagel. Bij kneuzingen trok je Symphytum (smeerwortel) uit de tuin. En dat alles zonder dagen wachttijd bij de huisarts. Eigen risico? Nooit van gehoord.
« ademnood
Maar wij hebben een aardbei »
« ademnood Maar wij hebben een aardbei »
Communicatie
Slikken
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mara Smits of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« ademnood Maar wij hebben een aardbei »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed stukje, Mara. Ik zou Symphytum schrijven of smeerwortel, niet allebei.
Mooi sentiment, Mara.
Hoi Mara, je hebt het schrille contrast mooi neergezet! Wat de farmaceutische industrie toch allemaal niet aan middeltjes verzint!