Schrijf mee!
« »

Liefde

ademnood

27 februari 2018 | 120w | nyceway_1 | 2 |

Ik gebruik meer poeder dan anders, maar mijn doorwaakte nacht blijft zichtbaar. Elke dag dat ik denk dat de pijn van het gemis niet erger kan worden word ik extra op de proef gesteld. Ik moet van mezelf opstaan, naar buiten, eten zoeken, maar ik wil alleen maar rouwen, de hele dag onder dikke dekens blijven. De warmte van de zon op mijn blote armen voelt als een wrede aanraking. Het herinnert me aan de fluisterzachte strelingen van de adem die tussen je lippen doorkwam. Alles zou ik doen om die adem weer te voelen. ’s Nachts adem ik ons weer samen. Terug zoals we waren, in gelukkiger tijden. Mijn tranen trekken zwarte sporen in de poeder op mijn huid.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nyceway_1 of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »