Ze heeft mij jarenlang voor de gek gehouden. Meesterlijk, ik geeft het toe, maar toch … Ik snap niet hoe ze het voor elkaar kreeg. Een drukke topbaan, kinderen, drie keer in de week sporten. En dan dit overspel. Jarenlang hield zij het vol. Achter mijn rug om. Terwijl ook ik hard ploeterde. Voor een hongerloontje. Waaraan heb ik dit verdiend? Het zal wel altijd een raadsel blijven. Er is eigenlijk maar één manier om haar terug te pakken nu de scheiding erdoor is. Ze zal mij alimentatie betalen. Ik verdien immers veel minder dan zij. Ik hoop dat het haar pijn doet. Heel veel pijn. Het zou mij tegenvallen als ze die maandelijkse betalingen gaat afhandelen als de gemiddelde declaratie.


Goed stukje, JelStein. Twee keer ‘ik’ achter elkaar in de laatste paar regels, staat niet heel fraai, naar mijn idee.
@ewald Dank voor de suggestie. Ik heb in die ene zin ‘ik’ en ‘zij’ omgewisseld van positie.
@Jelstein. Ik voel de pijn en de wrok.
Als een scheiding erdoor is komt “terugpakken” echter te laat. Logischer was bijvoorbeeld de zin: Nu de scheiding erdoor is wordt ze in elk geval op één manier teruggepakt.
@JelStein. Mooier zo, goed opgelost.