Er zijn geen regels voor jou, en voor mij evenmin
Haal weg die gele aan de koelkast geplakte opdrachten
bladwijzer van het dagelijkse leven voor mij
Laten we teruggaan naar het frivole, naar het begin
Terug naar het authentieke, van jou en van mij
Dat bracht ons bij elkaar, zonder het te benoemen
Door het prille wisten we niets anders dan te geven
Aan de verplichtingen van anderen voldoen, de gele opdrachten
het dreef ons uit elkaar, het komt mijlenver uit mijn keel
Doe dicht die gordijnen, maak de wereld tot wat we ervan verwachten
Behalve een lichtje, verbrand al het geel
Niets volgens opgelegde regels anders dan bemin
We hebben veel
van de eerste tot de laatste ongeschreven zin
« Ezelsoren
Speculazen bladwijzerplaatkoek »
« Ezelsoren Speculazen bladwijzerplaatkoek »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Opgeplakte gele regels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Ezelsoren Speculazen bladwijzerplaatkoek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je hebt prachtig verwoord hoe als bij velen het leven geleefd wordt. De vanzelfsprekendheid waarmee je in het begin ve relatie zoveel mogelijk samen doet (en ook het zonder twijfel tijd maken voor elkaar), en dat daarna de wereld weer groter wordt, met allemaal lieve en leuke mensen en bezigheden/verplichtingen. De kunst om de balans te vinden -zonder veel post-its- is best een toer. (Maar de moeite waard)
@Alice. Dank je voor je mooie reactie waar ik me helemaal in kan vinden.
Han: mooi geschreven. Yellow reality versus roze wolken.
@Berdien. Dank je wel! Net wat je zegt…
terug naar de oorsprong, de tijd dat alles zo vanzelfsprekend leek, die post its op de koelkast roepen een mooi beeld op
@José. Het lijkt zo geordend, maar veel mensen leven in een chaos en langs elkaar heen.