Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Op Moederdag is het altijd slecht weer

11 mei 2018 | 120w | Han Maas | 4 |

‘Ik ga mee, maar alleen omdat het jouw moeder is.’
Dat moet ze er vooral bij zeggen. Met de pest in mijn lijf stappen we in de auto. Ik doe nog netjes het portier voor haar open.
‘Is er wat?’ vraagt ze. (Het gaat betrekken.)
‘Nee, hoezo?’ (Zon is verdwenen.)
‘Je bent zo stil.’ (Spetters op de voorruit.)
Ik probeer te anticiperen op wat er gezegd gaat worden. Maar het ‘weerbericht’ is onbetrouwbaar: je weet nooit uit welke windstreek de depressie zal komen. Ik zit straks klem tussen twee lagedrukgebieden.
De relatie met mijn moeder wil ik onderhouden, maar die met haar ook. Wegkijken is een tijdelijke oplossing tot het gaat bliksemen. Onweer zal volgen.
Was ik maar weer thuis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »