Schrijf mee!
« »

Fictie

Ochtendhumeur

7 augustus 2018 | 120w | Cesar Noordewier | 7 |

Ik werkte destijds in een fabriek. ’s Ochtends vroeg op weg naar de tram liep er altijd een man voor me die onderweg steevast mompelde: ‘Gloeiende, gloeiende, gloeiende!’
Zou hij de pest aan zijn werk hebben? Leed hij aan Gilles de la Tourette? Of was hij simpelweg niet zo matineus?
Door mijn eeuwige roodstand bij de bank besloot ik een juwelier te beroven. Het werd echter geen succes en ik mocht een jaartje de cel in.
De eerste nacht sliep ik maar kort, en ’s ochtends vroeg hoorde ik wat gemompel in de cel naast me. Glas was daar verboden, dus ik hield een plastic beker tegen de muur om te luisteren, en hoorde luid en duidelijk: ‘Gloeiende, gloeiende, gloeiende!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

18 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »