“Laat het alsjeblieft stoppen!” Ik glijd weg in een kaleidoskoop van bonte kleuren. Alles om me heen draait en kolkt. Een golf van misselijkheid welt op. Galsap en maagzuur strijden om als eerste mijn keelgat te bereiken. Samen vervolgen ze hun weg naar buiten om via mijn mondhoeken mijn bloesje te bevlekken.
Nu lukt het ook mijn andere ooglid te openen. Ik zie met lede ogen toe hoe een flex het dak van mijn auto doorboort. Dat wordt een torenhoge declaratie voor de verzekeringsmaatschappij.
Als een sardineblikje klapt de bezitter van de robuurste laars het dak terug en wurmt zijn bovenlichaam naar binnen. Markante krullenkop, 3-dagen-baardje en grijsgroene ogen. Hij grijpt mij stevig vast. Net het begin van de bouquetreeks.

@Mara. Sterk vervolg. Goed neergezet.
@Mara. Luguber! Goed geschreven.
Nu lukt het ook mijn andere ooglid te openen en zie met lede ogen – Nu lukt het ook mijn andere ooglid te openen en ik zie met lede ogen. Ik mag hier niet worden weggelaten.
@Ewald. Thanks!
@Han. Thanks. Word aangepast!