Grijnzend kwam zoonlief met verende tred thuis. Ik rook onmiddellijk onraad en bekeek dat lange puberlijf van boven tot onder.
Om die maat 45 kon ik niet heen. Nog sterker: hij verborg zijn maat schuit ook niet. Diezelfde sportschoenen had hij vorige week aangewezen. Of ik even 300 euro wilde dokken. Nee dus.
Het moet gezegd: hij had ervoor gespaard, maar er bleef toch een bedrag van 200 euro over. En allebei hadden we geen zin in een eindeloze discussie. De kop die erop staat heeft hij niet van een vreemde.
Al snel speelde hij zijn grote troef uit: ik wist vast nog wel dat opa een probleem met zijn laptop had. Sinds vandaag was dat probleem uit de wereld.
@Cora. Een titel waardoor je als lezer direct nieuwsgierig wordt waar dit stukje over gaat. Slimme knul trouwens.
@Cora. Leuk stuk. Mooi dat je wat te denken en te raden over laat. Van mij een hartje.
@Cora: leuk, herkenbaar! Helaas heeft mijn zoon geen gulle opa meer.
@Arjan, @Lisette, @Ewald, dank. Het kost wat om op grote voet te leven. En gelukkig dat er opa’s (en oma’s) zijn!
@Cora. Een leuk stukje!