Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Koffie met

1 mei 2018 | 120w | Inge Hulsker | 7 |

Het was het woord van de hoofdonderwijzer tegen het mijne. Natuurlijk kon ik het wel vergeten. Urenlang heb ik vloeren geboend en strafregels geschreven. Mijn kant van het verhaal wilde niemand horen.

Die ochtend had meester Maatsuyker zijn koffie uitgespuugd en zijn ogen vol donderwolken op mij gericht. Meteen wist ik dat het fout zat. Hoe kon ik zo stom zijn om die kop koffie aan te nemen van dat rotjoch? Of ik die even aan meester Maatsuyker wilde brengen. Hoe naĆÆef ik was.

Het is dan wel veertig jaar geleden, maar zo’n rotstreek vergeet je nooit. Deze reĆ¼nie is mijn kans. Daar is hij. De rat.
‘Zo, da’s lang geleden, Cis,’ zeg ik nonchalant. ‘Hier, neem een bakkie koffie.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »