De nu eeuwige stilte doorbreekt het geluid dat jarenlang klonk.
De opgeruimde spullen benadrukken wat ik wel heb bewaard. In de verte van het verleden vind ik in het berghok een handtas. Knip, hij gaat open. Bovenin diverse toneelsieraden. Ik herken ze omdat ik er vroeger mee speelde als ik op tv een film had gezien, van bijvoorbeeld een brandkastkraker. Maar meer nog doordat ze op de foto in mijn huiskamer het collier omheeft dat ik nu in mijn hand houd. Ze staat voor een microfoon en draagt een mooie lange jurk.
Onderin een poederdoos waarmee mijn zusje altijd speelde.
Ik doorbreek een stilte; het voelt alsof ik jarenlang niet heb gesproken als ik hardop tegen haar foto zeg: ‘Mama.’
« Vakantiebaantjes
Schat »
« Vakantiebaantjes Schat »
Familie, Liefde
In de verte van het verleden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Vakantiebaantjes Schat »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Mooi. De stilte die het geluid doorbreekt. En de verte van het verleden. Heel erg mooi. Van mij een hartje.
@Arjan. Dank je wel!
@Han. Precies de punten die Arjan benoemt vielen mij ook op. Mooi.
Hoi Han,
Prachtig en ontroerend! Heel mooi hoe de stilte en geluid in 120W een paar keer terugkomen. Poëtisch, gewoon! <3
@Arjan, Ewald en Ton. Dank jullie voor de mooie complimenten!
Ademloos gelezen. Een pareltje dat haarfijn de menselijke conditie verwoord. Respect en hartje!
@Peter. Dank je hartelijk!