Al was het elke keer al maanden duidelijk, toch waren mijn kinderen er ineens. Het veranderde mijn leven voorgoed. En dat is ongelooflijk fijn. Ze zijn meteen niet meer weg te denken, alsof ze er altijd al waren.
Zo ineens de komst, zo sluipend gaat hun vertrek. Langzaam maar zeker trekken ze naar een eigen leven.
Dat is opwindend leuk voor hen. Ik herinner me mijn eigen opgetogen gevoel nog goed toen ik mijn eerste kamer betrok. Vooruit kijken, niet bezig met het achterlaten van mijn ouders.
Gister bewonderde ik de nieuwe woonruimte van mijn oudste.
Ineens zie ik dat ze met haar eigen bootje onze haven uitvaart. Een beetje melancholisch zwaai ik haar uit. Behouden vaart, mijn lieve kind.
@lisette, mooi gebruik van het themawoord. Fijn als je kind in goede harmonie het huis uitgaat!
@Cora: dankjewel,en ja, dat is zeker waar!