Ik heb ook door weer en wind met een zware tas achterop gefietst. Die tas was zo zwaar dat hij langs mijn achterwiel zakte. Ik deed dat voor mezelf.
Kok dacht al fietsend op weg naar het Torentje aan het landsbelang. Hij zag een rode deur en wilde hem paars verven.
‘Onder zijn leiding bloeide de economie op’ – of is het misschien zo dat de economie al opbloeide voor hij minister-president werd? Zijn rode ideologie inruilend voor wat laf paars.
Van die christenen waren we even af, maar permanent van de koppeling tussen lonen en uitkeringen. Ik denk niet dat de te vroeg gestorven WAO’er, die Kok vroeger bij de FNV nog had gesteund, hem nu een hemelsblauw ansichtkaartje stuurt.


Iedere verwijzing naar de Rolling Stones is een goede. 😉
@Han. Toen Kok het stokje van Den Uyl overnam, was (leek) hij nog behoorlijk rood. Het afschudden van de ideologische veren liep parallel met de val van de Muur en het ineenstorten van de Sovjet Unie. Kortom, een pragmatisch politicus. Naar mijn idee was Den Uyl de laatste integere leider die de PvdA heeft gekend.
Nu wordt Kok de hemel ingeschreven. Van de doden niets dan goeds.
@Hadeke. Jammer genoeg de laatste keer geen kaartjes kunnen krijgen. En de echte Stones liefhebber laat ‘Rolling’ natuurlijk weg. Haha, sorry.
@Ewald. Precies. En nu de bekende veren…
We hoeven hem niet de hemel in te prijzen, maar hij was pragmatisch en niet zonder principes, vergeleken met Balkenende en van Agt was hij een staatsman van allure. Over de kameleontische kwaliteiten van onze huidige premier zullen we het maar niet hebben.
@José. Bedankt, maar die mening deel ik dus juist niet, getuige dit stukje.