Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen, Natuur

Hertenogen – deel 1

4 oktober 2018 | 120w | Han Maas | 0 |

‘Nee, ik ga niet mee.’
Haar hertenogen kijken langs me heen.
Mijn auto hobbelt over het terrein waarop je auto wordt gedoogd. Een parkeerterrein is er niet in deze prachtige natuur. Stevige schoenen heb ik nodig om in mijn eentje los van alles te komen in de chaos van de sleur en hier in de wildernis stevig te aarden.
Na een halfuurtje de rode paaltjes volgen is alleen de natuur overgebleven en neem ik meer waar dan ik de afgelopen weken kon zien. Een damhert kijkt naar me. Wilde paardjes completeren mijn gewenste ‘gastenlijst’.
Een steil pad leidt me weer naar het vertrekpunt om verder te kunnen. Geen bereik, lees ik op mijn telefoon als ik tot mezelf ben gekomen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »