Hij zat er om te springen, mijn neef. Zijn jeugdig enthousiasme had hem en zijn vriendin naar Bejing gebracht. Om te werken dus. In zijn queeste om de benodigde papieren en stempels te bemachtigen, moest hij ook een Verklaring Omtrent Gedrag hebben. En die liet op zich wachten. Hij vertrok alvast, en de achterblijvers hielden zijn post in de gaten.
Gelukkig verscheen het papier na enkele dagen. Verblijf gered.
Hoe anders verliep de aanvraag van een vrijwilliger in het wijkhuis. Zijn baldadige verleden (vechten, jatten, helen) werd hem zwaar aangerekend. Hij mocht niet blijven werken met schoolkinderen.
Ik vrees dat zijn Marokkaanse naam meespeelde bij dit besluit.
Hoezo een tweede kans?
Mohammed blijft daarom automatisch van lager allooi dan Pieter.
@Lisette. Natuurlijk onderschrijf ik dat iedereen een tweede kans verdient. Echter, als Pieter ook een verleden heeft van jatten, vechten en helen (en een strafblad heeft), krijgt hij net zomin een VOG.
@Ewald: point taken. Maar ‘mijn’ Mohammed kreeg ook niemand te pakken, toen hij navraag deed waarom het zolang duurde voordat hij reactie kreeg. Toen ik voor hem belde, was ik vrijwel direct aan de beurt. Pieter zou mijn tussenkomst niet nodig hebben gehad, denk ik toch.
Dat is inderdaad heel goed mogelijk, Lisette.