‘Alsjeblieft, beschuit met muisjes.’
‘Ach, gefeliciteerd! Wat apart: blauwe, witte en roze…?’
‘Genderneutraal. En glutenvrij natuurlijk.’
‘O jee, is het kindje niet helemaal goed…?’
‘Ja hoor, kerngezond.’
‘Is het een meisje of een jongetje?’
‘Dat moet het later zelf beslissen. Of niet. Daar mogen we ons niet in mengen.’
‘Maar bij de aangifte zul je toch het geslacht moeten vermelden.’
‘Helaas wel. Daar ontkomen we niet aan. De wet is zwaar verouderd.’
‘Hoe heet… het?’
‘Corrie.’
‘Heeft je vrouw een zware bevalling gehad?’
‘Vrouw, hoezo vrouw?’
‘Ja, wie anders?’
‘Totaal onbelangrijk. Dat laat ik in het midden.’
‘Ja, daar komt het wel uit: het midden.’
‘Wat bedoel je?’
‘Laat maar. Hebben jullie al besloten wie de postnatale depressie zal krijgen?’
« Lekker ding
Toch vrienden gebleven »
« Lekker ding Toch vrienden gebleven »
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Genderneutrale muisjes
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Lekker ding Toch vrienden gebleven »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel erg leuk, Han. Big smile!
@Ewald. Dank je.
@Han: weer een mooie HANdtekening!
@Lisette. Dank je, is het zo duidelijk? Haha.
@Han, wat zou jij zonder de actualiteit moeten. Knap geschreven.
@Cora. Hartelijk dank voor je leuke reactie! Buiten de actualiteit schrijf ik ook heel graag over nostalgie. Zoals mijn laatste stukje.
Geweldig stukje. Eigenlijk is het toch wel waar dat veel wetten sterk verouderd zijn, hoe komisch het ons op het eerste zicht wel mag toeschijnen.
Te beginnen met het verplicht aangeven van geslacht op de identiteitskaart. Waarom is mens-zijn niet genoeg? Waarom mag dit niet volstaan?
De verdeling van mensen in groepen, zelfs die van genderverdelingen, is een eerste stap op de trap van discriminatie.