Soms droom ik er nog over. Die flat met zijn adembenemende geur.
Mijn zwager en zijn man woonden aan de A10, maar dan zes hoog. Als ik door hun balkon zou zakken, kwam ik uiteindelijk op een uitvoegstrook terecht.
En dus moesten ook de poezen binnenblijven. Hun kattenmand ook.
De hele woning was doordrenkt van een ammoniak aroma.
Toch vond ik het er machtig interessant.
De mannen leerden me een nieuwe wereld ontdekken.
Daar at ik voor het eerst een verse artisjok, en dus verslikte ik me in de stugge meeldraden.
De hemelse smaak van gorgonzola, gecombineerd met veel dure wijn, was ook nieuw.
Deze smaken wogen op tegen de huisgeur. Maar juist over die laatste lucht droom ik helaas..
@Lisette. Vaak droom juist over dat, waar je liever niet over droomt. Mooie dromen vallen helaas niet af te dwingen. Goed stukje.
@Hey Ewald: leuk je weer te spreken! Klopt, maar de andere kant is dan weer dat ik blij wakker word, na zo’n ongewenste droom.
@Lisette. Nu en dan ben ik hier actief aanwezig. Na een fijne of mooie droom word ik nóg blijer wakker.
@Ewald: dat is ook weer waar, en positief bekeken!
@Lisette. Gewoon een kwestie van de kattenbakken op tijd verschonen en je droom is over.
Geuren zijn sterke herinneringen. <3
@Han: tja, zo wereldwijs ik toen nog niet, en het hoorde er op een bepaalde manier ook bij.
@Nele: klopt, een geur gaat zelfs vooraf aan een herinnering.
Sommige plekken blijven met een geur verbonden, mooi beschreven Lisette.
@José: wat je zegt!