Schrijf mee!
« »

Column, Liefde, Maatschappij, Mensen

De rook en de kortsluiting

6 maart 2018 | 120w | nelededeyne | 4 |

Ik zag het. Iedereen zag het. Niemand kon er iets aan doen. Ze verdwenen met de rook om hun hoofd. Meer dan twintig mensen die ik heb gekend verlieten ons op die manier.

West-Vlaanderen is het walhalla van de suïcide. Gemiddeld vijf zelfdodingen per week. Bijna dagelijkse kost en het blijft taboe. Daar kan geen boek wat aan veranderen. Maar we vrezen de tranen niet. Daar lachen we mee. We zwijgen omdat we het geschreeuw niet willen horen. Vooral van zij die het altijd beter weten tot het moment dat het in eigen kring voorvalt.

Ik noem je naam niet. Omdat er niemand aan mag komen. Ik heb je losgelaten. En je bent vrij en tegelijk altijd dicht bij mij.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »