Houdt dan niemand rekening met ons? Oudere wezen worden door die reclames er iedere keer weer pijnlijk aan herinnerd.
Moeder had niets met Moederdag: dure cadeaus om de winkeliers te spekken. Cadeaus die de vaders betalen. ‘Maak maar een mooie tekening. Van een fleurig bosje fresia’s.’
De heer Vreeswijk kleurde met zijn Caran d’Ache kleurpotloden de fresia’s keurig binnen de lijntjes in, wat hem door moeder was geleerd en zoals hij nog steeds doet.
Hij zet de fresia’s op het goed onderhouden graf en voegt nog een PS aan het kaartje toe: ‘Bedankt voor de kopjes thee na school; dat ik nooit naar een kinderopvang hoefde.’
Kinderopvang bestond nog niet. Papieren fresia’s nog steeds niet. En moeder heeft ooit bestaan.
Caran d’Ache. Een jeugdherinnering. In de derde klas van de lagere school moesten wij deze prijzige, luxe kleurpotloden verplicht aanschaffen. Net even opgezocht; nog altijd peperduur. Misschien heeft de heer Vreeswijk wel bij mij op school gezeten.
@Ewald. Ik kreeg die dozen met Sinterklaas. Prachtige kleuren. Jammer dat ik niet kan tekenen. Mijn zuster wel!
@Han. Onze derde klas-juf was een natuurtalent en leerde ons de meest prachtige licht- en schaduweffecten maken met deze kleurpotloden. Kleine Rembrandts in de dop.
@Ewald. Mooi hoor!
zo tekende ik ook ooit, ik zie de doos nog voor me
@José. Heerlijk ouderwets.