Ze ligt in een hoekje: muisje Annabelle. Het minuscule mutsje nog steeds op haar hoofdje. Met een geopend geheugen sluit de heer Vreeswijk het kastje.
Ach, wat was het leuk met Annabelle. Iedere keer trippelde ze weer een ander rondje. Altijd vrolijk. Tot dat fatale moment… hij slikt en schrikt opnieuw. Het was zijn schuld, de veer te strak opgedraaid, ze vloog uit de bocht, zo onder de balustrade van de veranda door…
Daar lag ze dan, op straat, op haar ruggetje te draaien. Een deukje in haar hoofdje.
‘Huil maar niet,’ had moeder gezegd. Handig haakte ze een mutsje voor Annabelle, met zelfs een bandje eraan.
De heer Vreeswijk opent het kastje weer; het sleuteltje ligt er ook nog…
« Grijze motormuis
Op de ‘Grote Morgen’ »
« Grijze motormuis Op de ‘Grote Morgen’ »
Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
De heer Vreeswijk en het goedgemutste muisje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Grijze motormuis Op de ‘Grote Morgen’ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Zo’n opwindmuisje heb ik ook gehad. Stopte vanzelf als ie bij de rand van de tafel kwam. Tot ie een keer niet stopte. In tegenstelling tot de heer Vreeswijk was ik daar vrij snel overheen.
@Ewald. Opwind-beestjes, – autootjes, ik heb ze allemaal gehad, en nog wel ergens liggen. De heer Vreeswijk is natuurlijk een geval apart.