De macaroni was zuur, dát had op de ansichtkaart moeten staan. Maar dat was pas op de laatste avond van het driedaagse schoolreisje toen de kaarten allang waren verstuurd.
De macaroni zat achter zijn bril toen de heer Vreeswijk ’s avonds niet goed was geworden. Kreeg ie nog op z’n kop ook van ‘vader’, zoals je die engerd van de jeugdherberg in zijn knickerbocker moest noemen.
Vader en moeder hebben het nooit geweten. Ook niet dat die griezel iedereen welterusten zoende: ‘Handen boven de dekens,’ zei hij streng terwijl zijn hand op een plaats zat waarvan je nu juist geacht werd af te blijven.
Kan hij postuum aangifte doen? Net zoals die macaroni moet zijn Me Too er ook uit.


@Han. Er is de heer Vreeswijk weinig bespaard gebleven. Hij begint zo langzamerhand een romanfiguur te worden. Aflevering veertig? En de lezers maar hopen dat hij één keer iets moois mag meemaken.
@Ewald. Iets moois lijkt niet voor hem weggelegd. Maar wie weet…
Het is fictie, maar zeer geloofwaardig geschreven.