De afzuigkap zuigt met grote gulzige slokken de grijze rookpluimen naar zich toe. Ze verdwijnen kronkelend via het vettige rooster in de schouw.
Ik stop mijn vingers in mijn oren. Het brandalarm werkt naar behoren, zendt haar schrille harde tonen met een interval van 2 seconden de ruimte in.
Zuchtend baan ik mij door de schuur een weg naar de ladder en plaats die onder het oorverdovend lawaai boven mijn hoofd. Op mijn tenen staand en balancerend als een koorddanseres slaag ik erin het kreng het zwijgen op te leggen.
Als ik weer met beide benen op de grond sta kijk ik grinnikend naar de oorzaak van alles. Vandaag geen culinaire hoogstandjes. De verkoolde resten mik ik in de prullenbak

@Mara: beeldend beschreven, leuk stukje!
Ik moest er ook om grinniken. Een hartje waard Mara