De man kijkt me haast geschrokken aan en herhaalt vragend wat ik hem vroeg: ‘Pieter gaat naar het pretpark? Even in het magazijn kijken.’
Hij komt na vijf minuten terug en geeft me een stoffig prentenboek: ‘Wat mensen aan een pretpark vinden…? Voor veel geld in de rij staan om je vervolgens misselijk te laten draaien.’
‘Kinderen wel,’ zeg ik.
‘Ja, daar doe je het dan voor. Nietsvermoedend denk je toch een leuke dag te hebben. Je vertrouwt erop dat alles veilig is…’
Soms kun je maar beter niets vragen en alleen maar luisteren als iemand in een paar zinnen meer zegt dan op een bladzijde van een boek kan staan.
‘Cadeauverpakking, neem ik aan, meneer?’
‘Alstublieft.’
‘Clowntjes of ballonnen?’


<3 "Wie kan lijden zonder klagen zal weten zonder vragen…" (Deze uitdrukking heb ik van een heel oude wijze vrouw, helaas veel te vroeg gestorven.)
? "Dat alle Pietertjes weer naar dit pretpark mogen komen. Proost." ?
@Nele. Wat een prachtige quote! Dank je.
Mooi Han, een heel onuitgesproken verhaal achter die ene zin van de boekverkoper.
@Inge. Dank je wel.
Niet alleen een mooie dialoog, ook een mooie inkijk achter de vraag.
@Han: ik vind hem verrassend van jou, niet verrassend dat ik m mooi vind. Heel veel zin om al die uitgesproken woorden eens te lezen!
@Lisette. Ik begrijp niet helemaal wat je nu bedoelt.