Schrijf mee!
« »

Column, Familie

Avontuur

15 november 2018 | 120w | lisette | 4 |

Onze kleinzoons waren in hun leven nog niet verder geweest dan het Drielandenpunt. En dus vlogen hun opa en ik met het drietal (12, 14, 17) naar Bali. Heerlijk om met die mannen alleen te zijn. Onze tijd daar was geweldig. Onze hoofden en harten liepen vol.
De terugvlucht begon met een enorme vertraging vanwege technische problemen. Onderweg meldde de gezagvoerder dat er in de cockpit een vreemde lucht hing. We gingen een noodlanding maken. Zichtbare paniek bij het personeel.
Ik kon alleen maar denken: “Laat het niet misgaan, die jongens hebben nog een heel leven voor zich”. Ik bekommerde me totaal niet om onszelf.
Goddank kwamen we veilig op aarde. En de jongens vonden het alleen maar extra gaaf.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »