De gekozen naam voor een kind kan levenslang vervelende gevolgen hebben.
Ik had ouders met een moderne inslag. Ze wilden opa Berend en oma Dina graag vernoemen bij het eerste kleinkind: dat werd Berdine.
Maar toen begon het.
Ik hield het zelf op Nini, de eerste paar jaar.
Diverse (oud)tantes hielden opa en oma in ere, daarmee werd ik Berendina, Bernadine, Berendien.
Buurvrouwen, op de meeste plekken waar ik gewoond heb, vonden en masse Bendien een leuke naam.
Ooit op een rapport gelezen: Derkine Blaak. Daar ben ik nogal over ontploft.
Een pesterij op straat toen ik tien was: Berdine, Benzine, Berdine, Benzine.
Berdine Steunenberg (die van de dwarsfluit) had de oplossing al gevonden. Kort en krachtig: Berdien.
Zo.
Klaar.

Je kunt zelf invloed op je naam uitoefenen, Berdien, het is even volhouden. Maar gelukkig heeft de muziek je geholpen. Dat eeuwige vernoemen ook!!
Prachtige naam, Berdien.
Ik weet hoe irritant het kan zijn als je naam verkeerd wordt uitgesproken of geschreven. Ik heet dus Louise. Ik spreek het zelf uit als Loewieze. En dan heb ik ook nog een achternaam die je meestal moet spellen, maar die zeg ik hier niet. Ik treed al van jongs af aan op en mijn naam staat regelmatig verkeerd in het programmaboekje. ?
Zo keek ik altijd op van sommige echte namen bij diplomauitreikingen omdat ik ze onder hele andere naam kende
mooi openhartig stukje.