Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

23 december 2005

24 december 2018 | 120w | Han Maas | 3 |

23 december 2018. Het vlammetje van het waxinelichtje verlicht mijn moeders foto. Ik vraag: ‘Waar ben je nou toch?’
Als er veel dingen zijn waarin ik niet geloof, moet het aanbod van alles waarin ik kán geloven talrijker zijn. Maar als geloven weten zou zijn, had het wel zo geheten.

23 december 2005. Uit het krakende bureau pak ik de gevreesde bruine map. Op een vergeelde envelop staat in haar handschrift begrafenispolissen, op een andere adressen familie et cetera. De uitvaartleider heeft zojuist de rouwkaarten gebracht.
Het kunstkerstboompje dat ik eerder deze week heb gekocht, draait met telkens verkleurende lichtjes irritant piepend rond. Ik verbuig hem woest op mijn dijbeen: weg ermee!
De volgende dag koop ik een echte boom.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »