Een frisse oogopslag, blauwe ogen als twee oneindige hemeltjes. Mooi om te zien, een carrière om u tegen te zeggen.
Toch zit het haar niet mee. Haar hormonen slaan voortdurend op tilt, ongedurigheid en woedeaanvallen zijn het resultaat.
Haar minnaar van weleer, de man van de spannende en wilde ideeën en al 35 jaar haar echtgenoot, is inmiddels op leeftijd. Hij wil wel maar kan niet meer.
Op de dagen dat ze allebei het liefst weer een verrukkelijk jong stel zouden zijn, spelen ze een spelletje. Zij zit op tafel en doet haar benen uit elkaar, hij gaat op de stoel zitten en vertelt wat hij allemaal met deze kijkdoos zou doen.
Een betere film kunnen ze zich niet bedenken.

Het vermogen te kunnen fantaseren is een geschenk!
Ewald: nou en of.
@Berdien. Dat is nog eens wat anders dan scrabbelen!
Ik hoop voor haar dat hij, ook al wil hij nog wel maar kan hij niet meer, creatief genoeg is voor andere kunstjes die mogelijk voortkomen uit dit spelletje;-)
Vaak heel leuk die intieme spelletjes.
De ‘homo luidens’ is in staat beperkingen weg te spelen op een fantasierijke manier. 🙂
Een soort troostprijs voor ze. Ik vind het wel vertederend eigenlijk..
Originele invalshoek. Zo kan het inderdaad ook.
als de verbeelding maar blijft