Het wol van IJslandse schapen wil nogal schuren. Man en kinderen vinden het daarom niet zo prettig als ik daar truien, sjaals of handschoenen van brei. Ze klagen dan over kriebels en rode uitslag. Ze vinden het veel fijner als ik diep in de buidel tast en op jacht ga na superzacht garen van bijvoorbeeld de lama of de alpaca. Dat zijn niet alleen heel vriendelijke beesten, hun wol breit heel lekker weg.
Het allerfijnste garen komt van de vicuna, maar dat is dan ook meteen onbetaalbaar, want het is heel zeldzaam.
Wat je wel zomaar van dat beest kunt krijgen, mits je er natuurlijk eerst dicht genoeg in de buurt kan komen, is een vieze fluim in je nek.
@Karinmartina: leuk, herkenbaar en onderhoudend geschreven!
Dankjewel Lisette.
Het is trouwens “op jacht naar”. Misschien moet ik een nieuwe leesbril???
@KarinMarina. Een jeuk-stukje. Ik voel het gewoon! <3
Dankjewel Han, vooral niet krabben, dan wordt het alleen maar erger. Misschien een beetje wolvet (lanoline) erop?
@KarinMartina. Ik heb hier een tijd geleden een verhaaltje geschreven ‘Kriebelhemdje’. BRRRR!!!!
Mooi geschreven, het zachte geklik van de naalden, kopje thee, rust en liefde.
@Han Maas, bovenstaande geldt voor jouw stukje “Kriebelhemdje”
Dus: “Mooi geschreven…..liefde” gaat daarover en niet over de tekst van mezelf.
@KarinaMarina. Dank je wel!