Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Woensdagochtend vijf uur

18 juli 2017 | 120w | Han Maas | 2 |

Het is woensdagochtend vijf uur. Ze staat op en kleedt zich aan. Ze kijkt naar een jeugdfoto. Het lijkt wel gisteren, toen ze alles geloofde wat haar ouders zeiden.
Op haar hoofdkussen legt ze een briefje. Zachtjes doet ze haar slaapkamerdeur dicht, een zakdoekje in haar hand.
Ze sluit haar ouderlijk huis af. De weg is lang met veel bochten. Waar zal ze uitkomen?
Alles beter dan een doodlopende weg.

Het is woensdagochtend zeven uur. ‘Ze is weg,’ schreeuwt haar moeder met het briefje in haar hand naar haar vader.
‘We hebben haar toch alles gegeven wat we konden betalen?’ zegt vader.
‘Wat hebben we fout gedaan, vader? Mijn kleine meid… Waarom is ze weggegaan, waarom heeft ze niets gezegd?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

21 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »