Seks met een mooi meisje voor mijn dood. Ze was niet mooi en ze wilde niet.
Een goede roman schrijven. Ik houd niet van lezen.
Een wereldhit componeren. Ik heb geen gevoel voor muziek.
Gelukkig zijn in de liefde. Mijn moeder is dood.
Kinderen krijgen. Ik ben verlegen, impotent en onvruchtbaar.
De Verenigde Staten bereizen. Geen geld.
De Himalaya doorkruisen. Geen flauw idee waar de Himalaya liggen. Griekenland?
Rijk worden. Nooit een vak geleerd. Nooit een baan gehad.
Gezond blijven en oud worden. Ik zal de veertig waarschijnlijk niet halen.
Nooit meer boodschappen doen. Dat komt voor mijn veertigste goed.
Geen vijfdaagse werkweek met werkdagen van acht uren lang. Gelukt! Nooit een dag gewerkt.
Gelukkig is een enkele jongensdroom uitgekomen.


Groot gelijk, niet alle dromen hoeven uit te komen en de mooiste moet je gewoon voor jezelf houden
@Dana. Zonder hoop en dromen lijkt niemand te kunnen.
Triest en grappig tegelijkertijd. Ik vind het wel wat lastig lezen, wat meer ritme in je zinnen was aangenamer geweest, maar dat zal het gebrek aan gevoel voor muziek zijn …
Dat ieder nadeel zijn voordeel heeft maak je met het niet boodschappen hoeven te doen (pijnlijk!) duidelijk.
En ach, wat zeggen ze ook weer over die zwaluwen: beter één in de hand, toch?
@HeKate. Zo is het leven. Ondanks het feit dat het stukje niet autobiografisch is, heeft dit alter ego mij beloofd graag aan zijn gevoel voor ritme te gaan werken.
@Alice. En wachten op zomerse luchten
Ik lees je reactie en heb nu pas in de gaten dat ik het spreekwoord met ‘de ene vogel in de hand’ bedoeld had, maar over zwaluwen begonnen ben!
(Evengoed zijn zomerse luchten het wachten waard ?) excuus.
Zolang je maar blijft schrijven, blijven de dromen komen.
Niet vrolijk, toch humoristisch, zwarte humor dus