Schrijf mee!
« »

Column, Eten & drinken, Fictie

Vurig venijn

9 januari 2017 | 120w | simonecarree | 16 |

Het dodelijke gif heeft zich in onze achtertuin vermomd als een blauw bloeiende monnikskap. Ik oogst de vlezige knol en wrijf hem fijn in een vijzel. Volgens een middeleeuws recept moet ik het mengen met kindervet maar ik vertrouw op moderne wetenschap. Drie milligram, opgelost in alcohol, is voldoende om een mannenhart te stoppen.

‘Een Bloody Mary, liefje?’, fleem ik als hij thuiskomt. Ik wacht het antwoord niet af en reik hem het glas aan. Gretig drinkt hij zijn dood.
‘Aaaahhh… godskolere wat lekker’, gromt hij. Zijn hoofd achterover, zijn muil halfopen. Rode speekseldraden kleven tussen zijn tanden. Hij grijpt me bij mijn billen en dringt zich aan me op. Voor de laatste keer. Mijn vurig venijn ebt langzaam weg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van simonecarree of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

20 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »