Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Vrijdagochtend 09.15 uur

10 oktober 2017 | 120w | mabbietuzon | 5 |

De trein stond al tien minuten stil in het midden van nergens. De speakers zwegen in alle talen, het bleef gissen wat er aan de hand was.
Na dertig minuten beademd te zijn met een sterke jeneverwalm, deden mijn nekspieren pijn van het krampachtig de andere kant opkijken.
Het onvermijdelijk gebeurde, mijn rondzwervende blik botste op die van mijn overbuurman.
Daar had hij al die tijd op gewacht, hij sproeide zijn beschikbare decibellen over mij heen.
‘Ik ga een poosje naar mijn zoon’, riep hij. ‘Mijn vrouw is vier weken geleden overleden en ik mis haar zo erg, het lukt me niet om de draad weer op te pakken, daarom ben ik in de drank gevlucht.
‘Wat vreselijk’, fluisterde ik.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van mabbietuzon of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »