Schrijf mee!
« »

Liefde

Vrede

25 augustus 2017 | 120w | mabbietuzon | 5 |

Hij gaat steeds sneller bij mij weg. Na iedere tegenvaller wordt zijn tempo hoger. Ik probeer hem bij mij te houden, maar moet hem laten gaan.
Het dubbele gevoel sloopt ons allebei, maar we weten dat het onvermijdelijk is.
Bij de volgende bocht gaat hij rechtdoor. Mijn kreet van ontzetting wordt gesmoord in verbazing.
Hij stort niet in de diepte, maar stijgt op. Hij zwaait naar me en roept iets dat ik niet versta.
Dan blijf ik alleen achter, door mijn tranen heen probeer ik hem nog te zien. maar de hemel heeft een ondoordringbaar gordijn tussen ons opgetrokken.
De zucht is van verdriet en dankbaarheid, het is goed zo. Hij is in het paradijs, voorgoed bevrijd van de pijn.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van mabbietuzon of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »