Schrijf mee!
« »

Fictie

Verstikte herinneringen

4 juli 2017 | 120w | Irma van den Does | 4 |

Toen de herfstwinden zelfverzekerd aan de bomen begonnen te rukken en oma Rascha steeds verder voorovergebogen ging lopen, toen wisten de vrouwen dat het tijd was. Uit hun klerenkast haalden ze de naar kamfer geurende kledingstukken, de bonte zakdoeken en de oude lakens, en togen naar het dorpshuis. Daar gingen ze zitten aan de tegen elkaar geschoven tafels met daarop nog de opgedroogde kringen van de pullen bier en de glaasjes schnaps die hun mannen die laatste avond vol branie achterover hadden geslagen. Oma Rascha zette de eerste steek voor de quilt. Ze deden er de hele winter over, de vrouwen, en toen de lente glanzende druppels toverde aan de ijspegels die voor de ramen hingen, konden ze eindelijk huilen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma van den Does of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »