De deurwaarder beukte de deur met zijn linkerschouder open. Zijn blik ging rond in de overvolle kamer en tegelijkertijd veegde hij de afgebladderde verfresten van zijn colbert. Midden in de kamer stond mevrouw Block, strijdbaar als altijd, tussen alle schatten die zij en haar man hadden verzameld. Ontelbare opgezette vogels, edelstenen, waaiers van ivoor. Er was geen doorkomen aan.
“Goedemorgen mevrouw, we zijn hie ….”
“Niks ervan, hou maar op. Ik ga nergens heen!”
“Mevrouw dit kan zo niet langer, uw gezondheid is in het geding en bovendien heeft u een betalingsachterstand bij de Woningbouwvereniging. Wij komen een deel van uw goederen in beslag nemen.”
“Om de dooie dood niet, jullie blijven van mijn spullen af. Dat heb ik Cor beloofd.”
« Valse noten
Dood in ivoor »
« Valse noten Dood in ivoor »
Maatschappij, Mensen
Veel van niets
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Alice of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Valse noten Dood in ivoor »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Alice. Die arme vrouw. Ik haar zo voor me. Een hartje voor haar.
Ik steun mevrouw en waardeer Alice ten zeerste!
Dank jullie wel, Han en O (je naam is vast langer dan alleen de O, tenzij je meespeelt in de James Bondfilms. … Wil je ‘m delen?)
Oef, hoe schrijnend weergegeven dat een arme ziel niet werkelijk meetelt. Financieel gezien dan uiteraard. Dit geef je met deze emotie mooi weer. Klasse.
Ja Levja, er bungelen er velen aan de onderkant, helaas… dank voor je compliment!
<3 Ik zie mevrouw Block zo voor me. 🙂
Ach, had ze maar een kleinkind. Zouden ze samen een 'museum-met-betalende-ingang' kunnen maken van haar woning.
Beeldend geschreven. @Alice, ik zie het voor me.
Veel leed als de deurwachter moet langskomen; je maakt het voelbaar.
Nou! dat zou mooi zijn, Nele.
Dank je Nel, schrijnend inderdaad….