Niet dat ik een christen was. Geloof vond ik voor de schijnheiligen en niets voor een vechtjas zoals ik. Dat de islamitische heersers het Heilige Land als rechtmatig eigendom beschouwden, baarde mijn geliefde moeder grote zorgen. Toen ik benaderd werd door mijn krijgsheer sloot ik me aan bij de kruistochten.
Onderweg doodden we veel wilde dieren om te overleven. Mijn pijl raakte altijd. Ook mensen hakten we in de pan. We waren onoverwinnelijk. Doden werd een goede gewoonte.
Totdat ik de vrouw van mijn dromen ontmoette. Haar wilde ik veroveren, zij raakte mijn hart.
Ik, de held van de kruisvaarders die de leider van de Saracenen had omgebracht.
Haar verdriet, haar wegduiken in haar mans gequilte mantel werd mijn ondergang.
« Bijna thuis
Hoofdstuk Max »
« Bijna thuis Hoofdstuk Max »
Cultuur
Van vitaal belang
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
23 reacties
Reageren
« Bijna thuis Hoofdstuk Max »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Met de song War van Edwin Starr: https://www.youtube.com/watch?v=bX7V6FAoTLc
Prachtig Levina
Een intrigerend gegeven, maar ietwat houterig geschreven. De quilt is niet essentieel voor het verhaal. Echter, ik heb de single ‘War’ op vinyl, dus ben ik geïntrigeerd…
De ik-figuur betuigt zijn liefde aan zijn moeder door haar (waan)denkbeelden te honoreren met krijgsgeweld. Vervolgens doodt hij de man van de vrouw van zijn dromen en vraagt hij zich af of hij haar wel zijn liefde kan betuigen. Ik ben benieuwd wat de moeder vindt van haar nieuwe schoondochter…
Oorlog alom dus. Kan je mij vertellen, Levja, hoe je dit hebt geschreven met de typische eind jaren-60 anti-oorlog song ‘War’ in je hoofd?
@Mijn beste Frank of Frans: Bijna doet het mij genoegen dat je mijn stijl als houterig ervaart. En ik had me wat ingelezen in de oorsprong van het quilten en dat trok mij wel aan. Mocht je gelegenheid, tijd en zin hebben, dan verwijs ik graag naar mijn bron: http://www.wilmakarels.nl/oorsprong-quilten.php.
En wat mijn muzikale bron betreft! Die is zo verrukkelijk. Die houd ik lekker voor mijzelf. Goddelijk, kan ik je zeggen.
Dag Levja, duizendvoud mea culpa over dat ‘quilten’. Ik wist dat niet (en ben nog wel historicus van huis uit), maar heb nu weer heel wat geleerd. Vergeet dus mijn opmerking.
Het ‘houterige’ van je verhaal betrek ik niet op je stijl in het algemeen, maar ik heb van jou veel soepeler bijdragen gelezen. Vandaar.
Je goddelijke, muzikale bron moet je natuurlijk (privé) koesteren. Doe ik ook. Ik was alleen nieuwsgierig, omdat ik een enorme fan ben van oude soul (Stax en Tamla Motown).
Fijn weekend!
@Frank(of k=s): Wat mij dus opvalt, is dat er zo weinig nieuws onder de zon is. En vooral dat er veel fake is. Nep dus. En ik probeer graag nieuwe stijlen uit. Ik weet het, dat wordt niet altijd gewaardeerd, men is zo gewend aan de hokjesgeest. Ons kent ons. Gezellig. Mijn muzikale bron is als een jukebox. Druk en hij draait. Dan is elke dag als een fijn weekend.
Een bijzondere bijdrage aan het weekthema, Levja.
Originele invalshoek en onbeantwoorde vragen.
Hartelijk dank Nel. Bij dit weekthema vind ik de oorsprong boeiender dan het woord zelf.
@Frank: Je opmerking(en) hebben we wel aan het denken gezet. Ik ga proberen om het geheel in de stijl van de kruistochten te schrijven of juist vanuit deze tijd. Ik denk niet dat ik het hier plaats. Want .. nu eerst het North Sea Jazz Festival. First things first 😉
we=me natuurlijk. Ik mag me geen koninklijke stijl aanmeten. \O/. Mijn hoofd is al achter de muziek aan.
@Levja. Een goed verhaaltje, maar her en der wringt het m.i.:
Een christen ben ik nooit geweest… Wel ben ik een goede krijgsheld. Ik zie de logica niet.
Daarom lijf ik mij in bij de kruistochten. Ik zou dat in de verleden tijd schrijven, want vervolgens vertel je wat er al is gebeurd.
@Han: Klopt. Ik ga er beslist aan sleutelen. Ik zat en zit met mijn gedachten heel ergens anders. Hoewel ik de logica wel zie van wel een krijgsheld en geen christen. Ik denk niet dat alle kruisvaarders zo gelovig waren. Maar nogmaals, ik ga het aanpassen. Wanneer weet ik nog niet 😉
@Levja. Geen christen, maar wel een krijgsheld vind ik geen logisch gevolg. Maar goed, dat zie ik misschien zo.
Ik sluit me aan bij de opmerkingen van Frank (wie is toch die Frans?) en Han. Redactie en herschrijven zou dit verhaal veel goed doen.
@Irma: Helemaal met je eens. Ondertussen herschreven en ga ik zo plaatsen. Door tijdgebrek wellicht nog te snel, maar in ieder geval beter dan deze versie.
Stukje geheel herschreven
@Levja. Ja, veel beter! Maar waarom is de vrouw verdrietig? Ik neem aan dat zij de vrouw van die leider is aan de hand van je vorige versie, maar hier is dat niet echt duidelijk.
Dank je Han
@Levja. Graag gedaan!
Veel en veel beter, Levja! Een hartje waard. Zo zie je hoe enige reflectie, ook van anderen, tot een mooi resultaat kan leiden. Veel leden van schrijfgroepen als deze kunnen daar een voorbeeld aan nemen. Dat die verdritige, in de quilt van haar vermoorde man gehulde vrouw de ondergang dreigt te worden van de ik-persoon, vind ik ijzersterk.
@Frank: Hartelijk dank. Ik weet dat ik behoorlijk eigenwijs kan zijn, maar ik sta beslist open voor kritiek. Graag zelfs. Maar ik ga niet zomaar op mijn knieën. 😉
Goed verhaal, Levja. En wat een mooie discussie maak je los!
Merci ma chère Marceline. Met dit verhaal wil ik meer dan eruit komt. Maar wat niet is, kan nog komen.