Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Liefde

Thuis?

16 januari 2017 | 120w | Yvonne Deinert | 8 |

Ik wil de deur een kontje geven, maar direct na het omdraaien van de sleutel zwaait hij open. De geur van netbehangen en pasgeschilderd prikkelt in mijn neus. De zon schijnt naar binnen, het licht op de witte muren is oogverblindend. Het geluid van mijn hakken echoot voor me uit. Dit is waar we van droomden. Klusvrije weekenden, nooit meer lekkage, geen doorgeslagen stoppen.
We kijken elkaar aan. John glundert. In de keuken pakt hij me stevig vast, tilt me op en draait een rondedansje. Ik voel een ongemakkelijke glimlach op mijn gezicht verschijnen. Hij gaat hier gelukkig worden, maar ik voel me ontheemd. Ik hou teveel van krakkemikkig.
Hij knielt en stelt dé vraag. Ik geef niet thuis. Beschaamd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Yvonne Deinert of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »