Als ik uit school kwam tussen de middag had ik altijd honger. Volgens mijn moeder heette dat trek. ‘In de oorlog hadden we honger.’
Op de fiets probeerde ik te raden wat mijn moeder ‘voor op brood’ had gehaald. Een haring of…? Het water liep me in de mond bij de gedachte aan rauw gehakt. Ze kocht dan extra veel: voor de gehaktballen ’s avonds, een balletje op brood de volgende dag en voor rauw gehakt.
Met een scherp mesje kerfde ze een sjalotje in en snipperde het boven de kom met gehakt. Zout en peper en… een rauw ei.
Slechter kan niet, maar lekker!
Ik moet me zo inhouden als ik nu zelf ballen draai. Zal ik het doen…?
« Toon
Ik ben een gehaktbal »
« Toon Ik ben een gehaktbal »
Column, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Slecht is lekker
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Toon Ik ben een gehaktbal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Stembeurs
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
Een stukje om trek van te krijgen. Ik zou in de slotzin kiezen voor: zal ik het doen…?
Ik zou het doen Han. Van mij een hartje omdat het leuke herinneringen oproept.
Zeker doen. Herinneringen die zoet smaken mogen altijd.
@Arjan en Alice. Ja, maar je kan er wel ziek van worden. Dank jullie wel.
Zelf heb ik het altijd erg vies gevonden, die gewoonte van mensen om rauw gehakt te eten, maar ik kan wel een heleboel andere “slechte” dingen bedenken die ik wel lekker vind. Mooie herinnering aan je moeder ook.
@Hekate. Vaak eten mensen wel filet americain.