We liepen over Princess Street in Edinburgh, op zoek naar een warenhuis. We vonden een prachtig ouderwetse zaak. Bij de afdeling stoffen hielp een degelijke dame ons aan een lap stof met Schotse ruiten. Het was een cadeau voor mijn moeder.
Ze was er blij mee en maakte er voor haar vijfenzeventigste verjaardag een jurk van die haar goed stond. Van het couponnetje dat over was, maakte ze een sjaal.
Het was de laatste jurk van de vele die ze ooit maakte. Wat ik toen nog niet wist was dat haar geheugen haar steeds meer in de steek zou laten. De naaimachine die haar zo vertrouwd was, raakte ze in de laatste tien jaar van haar leven niet meer aan.
« Stigma
Medisch Centrum (2/4) »
« Stigma Medisch Centrum (2/4) »
Familie
Schotse ruit
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van José van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Stigma Medisch Centrum (2/4) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
José, zwaar thema mooi verwoord hier, hartje voor je moeder en jou, omfdat de tekst zo treffend is voor mijn hart!
Hoi José, in ben ontroerd. Prachtig geschreven, hartje van mij! <3
Het raakt me José. In onze familie werd het handwerken van moeder op dochter overgedragen en ik heb dat proces van aftakelen bij mijn oma en moeder gezien.
Ontroerend verhaal, José. Ik heb hetzelfde ook met mijn moeder meegemaakt. Heel triest.
@José: een mooie herinnering. Fijn dat ze het toen nog kon.
Ontroerend mooi José.
Mooi weemoedige herinnering, José!