Het had lang geduurd voordat het lichaam was ingedroogd tot een bruikbare consistentie. Daarna had ik het in kleine stukken moeten zagen. Nu was het eindelijk zo ver. De afgelopen week had ik alle voorbereidingen getroffen. Ingrediënten verzameld. Vers, ingevroren, sommige ondefinieerbaar of helemaal niet verkrijgbaar. Afgaande op het zeer oude recept dat ik had weten te bemachtigen was dat niet zo gek. Het huidige, jonge en vaak niet betrokken winkelpersoneel moet nog veel te leren. De adrenaline gierde door mijn lichaam toen ik met alles wat ik in mij had de onherkenbare beendermassa in de vijzel eindelijk tot stof deed wederkeren en haar uitstrooide over de dampende massa. De soep wordt nooit zo heet gegeten als die wordt opgediend…

Brrr!!! Mysterieus en griezelig tegelijk.
Soylent green is people!
Een thriller! Heel sterk en spannend geschreven, Mara!
@Frank….sorry I missed the point….
@Nel, dank je, ik heb geloof ik de smaak van het schrijven te pakken. Mag nog een hoop leren.
@Mara https://nl.wikipedia.org/wiki/Soylent_Green
@Frank, dank je voor dit leermoment.
@Mara zeker de moeite waard die film eens te kijken 🙂
Bijzonder stukje, Mara.
Gruwelijk lekker!
Zo dan. Gelukkig bestaat mijn lunch uit fruit.
@Levja, liever een smoothie???