Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie

Papa

1 april 2017 | 120w | Robbedoes | 4 |

Eindelijk heb ik je as opgehaald bij het crematorium. Ik vraag me af of ik je tijdelijk in de schuur kan zetten.

Laatst dacht ik je te zien bij een poëzieavond op het balkon in de schemer. Je gaapte zoals je dat thuis ook deed. Want je houdt niet van poëzie.

Ik zie jou soms in het gezicht van een voorbijflitsende fietser.

Ik hoop dat je begrijpt dat ik nu doe wat goed voor mij is. Dat ik blij ben met wat je me leerde. Maar dat het nu tijd is om de schepen achter me te verbranden. Ik wil nu leven.

Op de foto die voor me staat, lach je als een rimpelige Boeddha. Alsof het zo goed is.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Robbedoes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »