Met een kalme zelfverzekerdheid greep ze, nog voor de deur dicht kon vallen, naar de deurknop. Ze wist waar ze moest zijn, het adres stond inmiddels op haar netvlies gebrand. Talloze keren had ze haar naam ingetikt op Google, met elke keer dezelfde zoekresultaten. Dezelfde foto met haar aanstekelijke lach, dezelfde website die haar kookboeken verkocht, en dezelfde contactgegevens.
Na eenmaal aan te hebben gebeld zwaaide de deur open. Een vrolijke dame in de deuropening, maar niet de stennesschopper die ze zocht. “Ik zoek Claudia.”
“Drie mokkels. Allemaal kassie wijle, baas.”
“Laat me raden…”
Mijn assistent knikt weemoedig. “De hufter is een verklaring aan het afleggen as we speak.”
Ik schud verslagen mijn hoofd. “De derde verdomde passiemoord deze maand.”
Recente reacties