Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Zorg

13 januari 2017 | 120w | Karin | 2 |

Het zachte gemeier achter de zware ijzeren deur houdt een paar minuten aan. Ik heb er schijt aan. Mijn begeleidster is niet meer. Op de galerij ruk ik het witte A-vier met mijn naam erop van de deur en schrijf met mijn zwarte marker ‘Alicia’ op het metaal.
“Bloed, ik zie bloed”! krijst de nieuwe van 15 en wijst naar mij. ‘Lulhannes’. Jos is hier 4 weken en heeft zich al overgegeven aan het zorgregime. ‘De bloedlijers’. Hij speelt het spel zoals het hoort. Hij wel. Ik hoor gejoel, gesnik en Avicci. De nog overgebleven begeleider in het speelveld rent als een bezetene op me af. “Hierblijven! Iedereen”! Hij zwaait daarbij als een malloot met zijn armen. Ik haat spelletjes.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Karin of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »