Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

Opgroeien

19 november 2017 | 120w | Hadeke | 3 |

Huppelend loopt hij over straat. Zijn zusje naast hem. De muziek is al van verre te horen. Vrolijke trompetten, diepe dreunen van de grote trom, gezang van kinderen, vermengd met dat van moeders en vaders. Een muts op zijn hoofd, een veer wiegt daarbovenop met het ritme van zijn passen mee.
De mensen die ze inhalen. De kinderen die hen lachend aankijken. Ook volwassenen kijken naar hen. Hun blik, als een roofdier gericht op het gezicht, verstrakt.
Hij mocht alleen. Moest alleen. Moeder bleef in bed.
‘Neem alsjeblieft je zusje mee.’
Omkleden, snelle vegen zwart.
Hoe dichter ze bij de optocht komen, hoe vaker ze aangekeken worden. De volwassen kruipen naar elkaar toe, tot er geen doorkomen meer aan is.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »