Ik liep net de hoek om toen ik een schot hoorde lossen. “Wat heb ik gedaan? Waarom zit die smeris achter me aan?”, fluisterde ik buiten adem tegen mezelf. “Moet ik mezelf gewoon overgeven en zeggen dat ik onschuldig ben?”. Ik hoorde dat hij dichterbij kwam. Dit is het moment dacht ik. Ik maakte me zichtbaar. Maar net wanneer ik mijn armen in de lucht stak hoorde ik een tweede schot. Het werd oorverdovend stil. Ik voelde een scherpe pijn. “Niet bewegen! Op de grond!”, riep de smeris. Ik plaatste mijn handen op mijn borst. Ik wierp een laatste blik op mijn donker getinte handen die vol bloed hingen. De wereld draaide weg voor mijn ogen. Het licht ging uit.
« Talent
Het prachtige zuurstokroze zwarte meisje »
« Talent Het prachtige zuurstokroze zwarte meisje »
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Onschuldig bloed
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Talent Het prachtige zuurstokroze zwarte meisje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wow! Zeer mooi en maatschappelijk relevant. Onwijs stuk. Prachtig!
Ik beaam wat Esma zegt. Mooi zo