Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Ontastbaar aanwezig

20 maart 2017 | 120w | Nel Goudriaan | 11 |

’Bekijk het maar,’ riep je, toen je die dag de deur met een klap dichtsmeet.
Sindsdien zie ik je overal; in mijn dromen, op mijn netvlies. Maar als ik je wil aanraken, ben je ongrijpbaar. Als ik tot je spreek, antwoord je niet. Jouw geur is verdwenen.

Met twee man stonden ze voor de deur: of ik even wilde gaan zitten; ze hadden iets te vertellen …
Ik heb geschreeuwd, dat ze aan het verkeerde adres waren. Tevergeefs. De bodem onder mijn voeten verdween en het werd zwart voor mijn ogen …

Ik kijk naar je foto:
Aanraken kan ik je niet meer, maar ik weet dat je me hoort. Nooit wilde ik je kwetsen. Van jou houd ik, alleen van jou.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

24 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »