Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Oetlullen

12 januari 2017 | 120w | Demie | 0 |

Dat zal me an me reet roesten of ze het op hun kop deden. Ze had hem beter een hengst kunnen verkopen. Dat stel oetlullen had het niet moeten doen. Ik probeerde het nog tegen te houden. Uit alle macht de verkeerde kant op zwemmen; net als ik nu doe. Maar het mocht niet baten. Negen maanden later heb ik het ze laten weten met luid getetter en gebrul. Zouden ze me stiekem haten?
Deze wereld mag mij niet. Dat was niet mijn bedoeling. Ik kan er niks aan doen. Nu zit ik volledig opgescheept met die twee oetlullen en heb ik de verantwoordelijkheid om te blijven bestaan. Moeder natuur? Een roze wolk? De grootste misdaad hebben ze mij aangedaan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Demie of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »