Schrijf mee!
« »

Poëzie

Nulpuntenergie

21 augustus 2017 | 120w | VmetdeVork | 8 |

De zuurdistels groeien tussen mijn gevlochten trap
van een boomhut met een grote schommel aan een tak
daar roept mijne vrouw al roerend in de pap
bij de vuurkring onder een provisorisch dak
wachten zal ze moeten want ik zit op ’t gemak.

Muziek van het stroompje, tollen van de spinschijf
krassen van de griffel als ik weer een mooie zin schrijf
leven met de dag zonder anderen te storen
uit onze boom groeit er weer ’n nieuwe toren.

Een hele dag lopen voor je anderen kunt zien
dit is ieders paradijs waar we leven met ’n tien
zelfvoorzienend in een schitterende vrijheid
tot mijn buurvrouw me wijst op het feit
dat de zuurdistels groeien tussen tegels op ons plein.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van VmetdeVork of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »