Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Mensen, Natuur

Mijn paradijs

23 augustus 2017 | 120w | nancy B | 7 |

Mijn maag kriebelt van de opwinding. Nog even en dan zijn we weer aan de Bretonse kust, waar de zee bij eb onzichtbaar ver weg ligt en krabben en zeewier het harde natte zand bedekken. Mijn paradijs.

Ik pak mijn emmertje en schepnet en ren van het zachte zilverzand het koele donkere zand op. Ik bekijk hoe vissers pieren uitgraven. Als ik na meters huppelen tussen schelpen en zeewier de branding bereik, rennen krabben alle kanten uit.

Ik laat trots mijn krabbenvangst aan mijn ouders zien om dan alles weer aan de machtige zee terug te geven. Ik hoef niet meer zo ver te lopen. Golven kruipen steeds dichterbij en bedekken alle schatten die net nog voor het oprapen lagen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nancy B of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »