Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Kennis van het paradijs

23 augustus 2017 | 120w | Hadeke | 7 |

‘Papa,’ zegt ze verlegen.
‘Ja meisje,’ antwoord ik.
Ze stapt de studeerkamer in en gaat tegen me aanhangen. De bureaustoel rolt langzaam naar de muur.
‘Word je niet boos?’
‘Waarom zou ik boos worden?’
‘Ik schaam me zo.’
‘Jij en schamen? Daar ben je nog veel te jong voor,’ zeg ik cynisch, maar cynisme kent ze niet.
‘Ik ben al groot!’
‘Ja, inderdaad, maar wat is er dan?’
‘Ik heb ook nog buikpijn.’
‘Maar dan moet je snel naar bed.’
‘Hmm, hmm,’ ondersteunt ze haar knikken.
We doorlopen versneld het avondritueel. Tandenpoetsen, omkleden, bed in en voorlezen. Ik vergeet ons gesprekje.
‘Welterusten meisje.’
‘Welterusten.’
Als ik beneden kom, zie ik het. Op de tafel: Tien appels met een hapje eruit.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

16 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »