Het was nog donker toen Gerard ontwaakte en op zijn gemak naar het raam liep. Hij keek uit over zijn tuin en kon in de schemering nog net uitmaken dat zijn rozen struik er nog altijd sombertjes bij hing. In zijn moerstaal mompelde hij: “meer groeisel”. Hij rekte zich uit en vond tastend zijn weg terug naar het bed, waar hij met enige moeite een vinger onder zijn matras vandaan trok, om vervolgens kalmpjes in zijn klompen te stappen en de trap af te dalen. Toen de vinger eenmaal onder de rozenstruik lag zwaaide er een deur open. Zonder om te draaien riep hij: “hi buur”. Hij kreeg een korte hi terug en vervolgens de vraag: “Buurvrouw nog gezien”? “Nee”.


Beste SBA Groninger, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie